Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 283

1. وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ ۖ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ ۚ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ

   Ва (эй вомгирандагон,) агар дар сафар бошед (ва аз ҳамдигар барои муддати муайян вом гирифтед) ва дабире (барои навиштан) наёфтед (ё варақ ва хома ё ранг пайдо накардед), пас (ба ҷои навиштан аз қарздорон) гаравҳо [[Гирифтани гарав дар ҳоли сафар ва муқим будан равост, агарчӣ дабир ва гувоҳ вуҷуд дошта бошанд.]] ситонида шавад. Пас агар бархе аз шумо бархеро амин медонад (яъне агар соҳиби мол вомгирандаро амин бидонад бар ситондани гарав ҳоҷат нест) онгоҳ (қарздор яъне) он касе ки амин дониста шуда аст, бояд амонаташро бигузорад (ва вомро бипардозад). Ва (дар пардохтани вом,) аз Аллоҳ - аз Парвардигораш битарсад (ва молеро ки аз соҳиби мол гирифта аст, инкор накунад ва савганд бар дурӯғ махӯрад). Ва (эй гувоҳон, чун ба гувоҳ додан назди ҳоким хонда шудед,) гувоҳиро пинҳон мадоред (, то соҳиби ҳақ ҳаққашро бигирад, агарчӣ он гуҳвоҳӣ бар зидди худ ва падару модару хешовандонатон бошад). Ва ҳар кӣ онро пинҳон дорад, пас ҳароина, дили ӯ гунаҳгор (-и бадкор) аст. Ва Аллоҳ бад-ончӣ мекунед (, монанди гувоҳӣ додан ва пинҳон доштани он) доност (ва чизе аз ӯ пинҳон намемонад ва саранҷом шуморо бо он ҷазо медиҳад).

   2:283

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)