Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 281

1. وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

   [Вопасин ояти Қуръони гаронқадр ки ба Пайғамбари гиромӣ (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) фуруд омад ҳамин оят аст, ки пас аз нӯҳ шаби фуруд омадани ин оят рӯзи душанбеи дуввуми моҳи Рабиъул-аввал аз ҷаҳон даргузашт:] (Эй мардумон!) Аз рӯзе битарсед, ки дар он (рӯз) ба сӯи Аллоҳ бозгардонида мешавед (ва бо ӯ рӯ ба рӯ мегардед), онгоҳ ҳар касе (подоши) ончиро карда аст (дар он рӯз) пурра дода мешавад ва эшон (бо кам гаштани савоб ва ё зиёд шудани кирдори бад) ситам карда намешаванд.

   2:281

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)