Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 239

1. فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا ۖ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ

   Пас, агар (аз душманонатон ё аз дарандае ё аз селе) битарсед, онгоҳ пиёда ва ё савора (хоҳ рӯй сӯи қибла оварда бошед ва ё на,) намоз бигузоред (ва ба ҷои саҷда ва рукӯъ имо намоед). Пас, чун (аз тарс) эмин шудед, (намозро барпо доред ва) Аллоҳро (дар рукӯъву суҷуд ва қиёму нишасти он) ёд кунед, чунонкӣ, ба шумо ончиро омӯхта аст, ки шумо онро (пеш аз ин) намедонистед.

   2:239

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)