Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 240

1. وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

   [Ин оят, бо раъйи бештари донишмандони Ислом насх гашта аст[[Нигаред, "Саҳиҳ"-и Бухорӣ; 4530.]], агарчӣ баъзе донишмандони дигар гуфтаанд, ки ин оят мансух нест.] Ва касоне ки аз миёни шумо мемиранд ва занонро мегузоранд, (бояд пеш аз маргашон,) барои занонашон васият кунанд, ки то як сол (эшонро) бе берун овардан (аз хонаи шавҳарҳояшон, бо нафақаи хӯриш ва пӯшиш ва хона) баҳра бидиҳанд. Пас, агар эшон (, яъне занон бо ихтиёр ва ризогии хеш, пеш аз як сол аз хонаҳои шавҳарҳояшон) берун раванд, пас, (эй валийёни маййит,) бар шумо гуноҳе нест дар ончӣ (эшон пас аз поён омадани иддаташон, яъне пас аз чаҳор моҳу даҳ шаб) бо писандидагӣ ба хештан карданд (ва худро оростанду барои хостгорӣ ва издивоҷ омода гаштанд). Ва Аллоҳ забардасти донишманд аст.

   2:240

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)