Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 220

  1. فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۗ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَىٰ ۖ قُلْ إِصْلَاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ ۖ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

    (То бошад,) дар (корҳои) гетӣ ва охират биандешед (ва бидонед, ки чӣ чизе барои шумо беҳтар аст ва бидонед, ки гетӣ сипанҷӣ ва гузарон ва хонаи озмоиш аст ва охират ҳамеша ва ҷовидона ва хонаи подошгирист ва хирадманд касест, ки ҷовидонаро бар гузарон баргузинад). [Чун ин оятҳо фуруд омаданд: وَلاَ تَقْرَبُواْ مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ ... Ба моли ятим наздик машавед, магар ба некӯтарин ваҷҳ ки ба салоҳи ӯ бошад то ба синни булуғ бирасад... (Сураи Анъом; 152) إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا Онон ки молҳои ятимонро ба ситам мехӯранд, ҷуз ин нест, ки дар шиками хеш оташро мехӯранд ва ба зудӣ, ба оташи фурӯзони дӯзах медароянд. (Сураи Нисо; 10) ҳар касе ки дар хонааш моли ятим буд хӯриши худро аз хӯриши ятим ва нӯшидании худро аз нӯшидании эшон ҷудо кард ва аз хӯрдани хӯриши ятимон даст кашиданд, то ҳадде ки хӯриши онҳо вайрон мегашт ва ба он даст намезаданд ва ин кор бар эшон хеле душвор буд ва Пайғамбарро аз ин қазия пурсиш карданд ва ин оятҳо фуруд омаданд[["Саҳиҳ"-и Абудовуд; 2871, Нисоӣ;256/7.]] :] Ва (эй Муҳаммад,) туро аз ятимон мепурсанд (, ки бо эшон чӣ гуна рафтор бояд кард), бигӯ, ба эшон (дар дороияшон) ислоҳ овардан (ва эшонро сарпарастӣ ва тарбия намудан, аз дурӣ ҷустан) беҳтар аст. Ва агар (нафақаи худро) бо (нафақаи) эшон (барои манфиате) омезиш кунед, пас эшон бародарони (динии) шумоянд. Ва Аллоҳ (нийят ва қасди ифсоди) табоҳкоронро (дар моли ятимон ва нафақаи эшон) аз (нийят ва қасди ислоҳи) накӯкорон медонад (ва ҳар якеро сазои созгор медиҳад). Агар Аллоҳ мехост, шуморо (дар бораи ятимон) ба душворӣ меафганд (ва бо таҳрими омезиши моли ятимон бар шумо танг меовард, вале бо раҳмату меҳрубонии худ шуморо осон гирифт). Ҳароина, Аллоҳ (дар кори худ) забардасти донишманд аст.

    2:220

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)