Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 219

1. يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ ۖ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَا ۗ وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ

   (Эй Муҳаммад!) Туро аз (ҳукми) бода[[Ин оят нахустин оят аст, ки дар бораи бода фуруд омада.]] ва қимор[[Қимор ба арабӣ "майсир" барои он номида шуда аст, ки қиморбоз дар қимор молро ба осонӣ ба даст меорад.]] мепурсанд. (Ба эшон) бигӯ, дар (доду гирифти) ин ҳар ду (бар дини шумо) гуноҳ (ва зиён)-и сахт аст. Ва барои мардумон судҳое (андак) аст (, монанди лаззату нафъи бадан ва ҳазми хӯрок ва шодмонӣ ва ба даст овардани дороии ройгон бе ҳеҷ душворӣ ва ранҷе) ва гуноҳ (ва зиён)-и ин ҳар ду (ба ҷисму ақлу молу обрӯ ва муҷтамаъ) аз суди онҳо бузургтар аст (, монанди беҳуш кардан ва рабудани ақл ва беҳуда гум кардани мол ва бемор гаштан аз хамр ва аз қимор монанди вайрон кардани хонадони мардум ва пайдо шудани бадбинию душманӣ миёни бозингарони қимор). Туро мепурсанд, ки чӣ харҷ кунанд? (Ба эшон) бигӯ, (аз дороии худ) фузуниро (харҷ кунед ва ончиро, ки ба он ниёз доред харҷ макунед)! Бад-ин сон Аллоҳ барои шумо оятҳоро равшан мекунад (ки бар суду зиёни шумо чист ва ҳалолу ҳаром кадом аст), то бошад, ки биандешед.

   2:219

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)