Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 195

1. وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

   Ва (дороиятонро) дар роҳи (фармонбарии) Аллоҳ (дар ҷиҳод ва баҳри бечорагону наздикон) харҷ кунед ва (хештанро ба сабаби тарк намудани размоварӣ ва харҷ накардани дороӣ дар роҳи Аллоҳ ба машғул гаштан ба фарзандону дороӣ) бо дастҳои худ ба ҳалокат маяфканед (, зеро чун душманон бибинанд, ки мусалмонон аз размоварии кофирон бознишастаанд, бо эшон биҷанганд ва пирӯз гарданд ва ҳалокашон созанд[[Нигаред, «Саҳиҳ»-и Бухорӣ; 4516, «Саҳиҳу ва заъифу сунани-т-Тирмизӣ»; 6/472 зери рақами 2972 ва «Саҳиҳу ва заъифу сунани Абедовуд»; 6/12, 2512, ҳадиси саҳеҳ аст.]]). Ва (дар тамоми кирдори худ) накӯкорӣ[[Ба накӯкорӣ тамоми корҳои накӯ дохил мешаванд: Нахуст аз ҳама дар парастиши Аллоҳ некӯӣ кардан ва ӯро ҳамчунон парастидан, ки гӯё ӯро мебинад ва харҷи дороӣ дар роҳи Аллоҳ ва амр ба маъруф ва наҳй аз мункар кардан, омӯхтани дониши судманде, дастгирӣ намудани мардумон, ниёзҳои эшонро баровардан ва душвориҳояшонро осон намудан, беморибинӣ рафтан ва дар ҷаноза ҳозир шудан ва ғайра...]] кунед, ҳароина, Аллоҳ накӯкоронро дӯст медорад (ва музди накӯяшон медиҳад).

   2:195

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)