Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 194

1. الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ ۚ فَمَنِ اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ

   (Агар дар моҳи Ҳаром бо шумо ҷанг кунанд, барои шумо интиҳоки) моҳи ҳаром ба ивази моҳи ҳаром (раво) аст (, яъне агар дар моҳҳои ҳаром - Зулқаъда, Зул-ҳиҷҷа, Муҳаррам ё Раҷаб кофирону мушрикон бо шумо ҷанг кунанд, дар моҳи ҳаром бо эшон корзор кунед). Ва бузургиҳо монанди якдигар қисос мешаванд (ва агар душманони шумо дар моҳи ҳаром ва дар кишвари ҳаром ва дар иҳром бо шумо ҷангро оғоз кунанд, ҳурумотеро, ки бояд нигоҳ дошта шаванд бишикананд, бо андозаи интиҳоки онҳо қисос гирифта шавад). Пас ҳар кӣ (дар Ҳарам ва ё дар иҳром ва ё дар моҳҳои ҳаром бо ҷанг бар шумо) эътидо кунад, онгоҳ бар ӯ эътидо кунед, монанди он ки ӯ бар шумо эътидо (ва дастдарозӣ) карда аст ва аз Аллоҳ битарсед ва бидонед, ки ҳароина, Аллоҳ (бо ёрӣ ва мадади хеш) ҳамроҳи парҳезгорон аст.

   2:194

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)