Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 193

1. وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ ۖ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ

   Ва бо эшон корзор кунед то ин ки ошӯб (-и ширк) нобуд гардад (ва шавкати эшон бишканад ва баъд аз он кофирон натавонанд, муъминонро дигарбора азоб диҳанд) ва дин (-у парастиши) покиза барои Аллоҳ бошад (, то ки ӯро ба ягонагӣ бипарастанд ва дини Ислом дар ҷаҳон пирӯз ва забардасту фармонраво гардад, зеро ҳадафи корзор бо кофирон рехтани хуни эшон нест, балки мақсуд барафроштани якторпарастӣ ва ойини поки Ислом ва густурдани шариати он аст). Пас агар (аз куфру ширк ва ҷанг бо шумо) бозмонанд (, пас шумо аз разму куштори эшон даст бардоред), онгаҳ душмание (ва уқубуте) нест, магар бар ситамгорон (, ки аз куфру ширку ҷанги шумо бознаистодаанд).

   2:193

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)