Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 90

1. بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْيًا أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٍ ۚ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ

   Зишт аст, ончӣ хештанро ба он фурӯхтанд (, чунки куфрро бо имон ва азобро бо неъматҳо хариданд) ки ба ончӣ Аллоҳ (аз Қуръон ба пайғамбараш Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод)) фуруд оварда, аст куфр варзиданд, аз ҳасади онки Аллоҳ бар ҳар ки (аз бандагонаш) хоҳад (баҳри пайғамбарӣ) ба фазли худ (ваҳй) фуруд меоварад. Пас ба хашме болои хашм гирифтор гаштанд (зеро пеш аз ин Тавротро таҳриф кардданд ва ба Исо куфр оварданд ва пас аз он ба Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) кофир гаштанд). Ва кофиронро азоби хоркунанда аст.

   2:90

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)