Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 89

1. وَلَمَّا جَاءَهُمْ كِتَابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جَاءَهُمْ مَا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ ۚ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكَافِرِينَ

   Ва онгоҳ ки бад-эшон аз назди Аллоҳ китоб (-и осмонии Қуръон) омад, ки он ба ончӣ (аз Таврот) назди эшон аст, боваркунанда аст ва (эшон) пеш аз ин (пеш аз фиристода шудани Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) бар арабҳо) бар ононе ки куфр оварданд (бо пайғамбари мунтазар) талаби пирӯзӣ мекарданд (ва ҳамеша арабро бо пайғамбари охирзамон таҳдид мекарданд ва чашмдор буданд, ки ӯ аз миёни банӣ Исроил барангехта мешавад). Пас онгоҳ, ки (Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) ) бад-эшон омад (ӯро бо сифатҳое ки дар Таврот буданд) шинохтанд (ва аз ҳасади ин ки ӯ аз араб аст на аз банӣ Исроил) ба (пайғамбарии) ӯ куфр оварданд. Пас нафрини Аллоҳ бар кофирон (-и ҷуҳудон) бод (, ки ба пайғамбари охирзамон-ба пайғамбари вопасин кофир мешаванд). [[Нигаред, «Сирату Ибни Ҳишом»; 1/211.]]

   2:89

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)