Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 57

1. وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۖ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

   [Гоҳе ки банӣ Исроил ба Байтулмақдис наздик гаштанд, Аллоҳ фармудашон, бо қавми амолиқа, ки Байтулмақдис зери ҳукми эшон буд, биҷангед. Аммо эшон гуфтанд, ки эй Мусо, ту ва Парвардигорат бираведу биҷангед, мо ҳаминҷо менишинем. Аллоҳ ба сабаби ин саркашӣ эшонро дар биёбон чиҳил сол раҳгум андохт.] Ва (ҳангоми чиҳил соли раҳгумӣ дар биёбони Сино) бар фарози шумо сафедабр (-и тунук)-ро (аз гармои офтоб) соябон сохтем ва бар шумо тарангбин ва мурғи бедонаро фуруд овардем. Аз покизаҳое ки шуморо рӯзӣ додаем бихуред! Ва эшон (бо саркашӣ намудани фармудаҳои илоҳӣ) моро ситам накарданд ва лекин хештанро ситам мекарданд, (ки чиҳил сол дар биёбон раҳгум монданд).

   2:57

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)