Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 58

1. وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ ۚ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ

   Ва (ёд кунед, ки пас аз раҳгумӣ) чун (бо сарварии Йушаъ писари Нун, пас аз чиҳил соли раҳгумӣ дар дашту биёбон, бар амолиқа пирӯз гаштед ва кишвари Қудсро кушудед, шуморо) гуфтем, ки ба ин деҳа (ба Байтулмақдис) бидароед ва онҷо ҳар гуна, ки хоҳед гуворо (ва ба фузунию фаррохӣ) бихӯред ва аз дарвозаи он (баҳри шукри неъматҳои Аллоҳ) саҷдакунон (ё қоматхамида) бидароед ва бигӯед: «(Гуноҳҳои моро) фурӯ гузор», то мо гуноҳҳои шуморо биёмурзем ва мо (савоби) некӯкоронро (бо тоат) хоҳем афзуд.

   2:58

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)