Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 276

1. يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ

   Аллоҳ судро (, яъне риборо) нобуд месозад (ва баракаташро мебарад ва рӯзи қиёмат барои он уқубаташ мекунад) ва садақаҳоро (бо дасти росташ мепазирад, сипас онро) афзунӣ мебахшад (ва савобу баракаташро меафзояд, то ин ки луқмае аз садақаро, монанди кӯҳе бузург мегардонад). Ва Аллоҳ ҳар (судхӯри) носипоси гуноҳпешаро дӯст намедорад.

   2:276

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)