Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 269

1. يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ

   (Аллоҳ) Ҳар киро хоҳад дониш (-и судманди шаръӣ) медиҳад (ки донишмандро ба сӯи кирдори рост мебарад). Ва ҳар кӣ ба ӯ дониш (-и судманди шаръӣ, монанди ҳифзи китобу суннат бо фаҳми дуруст) дода шуд, ба дурустӣ, некӯии бисёр дода шуд (, ки бо он дониш аз торикиҳои нодонӣ ба сӯи нури раҳнамунӣ берун меравад ва ба кирдори накӯ дармепайвандад ва бозгашти ӯ ба сӯи хушбахтии ҷовидона аст). Ва панд намепазиранд магар хирадмандон.

   2:269

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)