Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 260
-
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Ва (ёд кун,) онгоҳ ки Иброҳим гуфт: "Эй Парвардигори ман, маро бинмой, ки мурдагонро чӣ гуна зинда мекунӣ (, то бо дидани он дониш ва яқини ман бештар шавад ва аз донистани яқин ба дидани яқин бирасам). (Аллоҳ ба Иброҳим) гуфт: "Оё (ба тавоноии ман дар боззиндагардонии мурдагон) бовар надорӣ? (Аллоҳ аз Иброҳим инро пурсид, бо ин ки ӯ имонашро медонад, барои он пурсидаш, ки шунавандагон ғаразашро бидонанд. Иброҳим) гуфт: "Оре, (бовар дорам, ки ту бар ҳама чиз тавоноӣ ва ту мурдагонро зинда мегардонӣ,) валекин (ин корро аз ту барои он дархост кардам,) то (ба тамошои он) дилам ором гирад (ва яқинам биафзояд)». (Аллоҳ ба ӯ) гуфт: "Пас чаҳор парандаро [[Иброҳим чаҳор парандаро (аз рӯи баъзе гуфтаҳо кабӯтар, товус ва зоғу хурӯсро) бигирифт ва онҳоро пора-пора кард ва гӯшту хуну пари онҳоро бо ҳам даромехт ва дар ҳар кӯҳе порае аз онҳоро бигзошт ва сарҳояшонро дар дасти худ нигаҳ дошт. Чун эшонро ба сӯи худ хонд, онгоҳ ҳар паре ба сӯи пари худ парид ва ҳар гӯште ба сӯи бадани худ шитофт ва ҳар хуне ба хуни худ ҳамроҳ гашт ва ҳар узве, сӯи ҷисми худ пайваст, то ин ки чуноне ки буданд, шакли пешинаи худро гирифтанд ва ҳар яке шитобон пеши Иброҳим сӯи сари худ омад ва сари ҳар парандае бо тавони Аллоҳи кирдгор ба ҷисмаш пайванд гашт ва парвоз кард.]] бигир (ва бибандашон ва онҳоро бикаш ва пару болашонро бикан) ва ҳамаро наздики худ пора-пора кун (ва гӯшту хун ва пару болашонро ба ҳам даромез), сипас ҳар пораеро аз эшон (, яъне чаҳоряки эшонро) бар (сари) ҳар кӯҳе бигзор (ва сари парандагонро бо худ нигаҳ дор), сипас эшонро (ба сӯи хеш) бихон, то албатта, шитобон пеши ту биёянд. Ва бидон, ки Аллоҳ забардасти донишманд аст.
2:260
Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)