Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 211

1. سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

   (Эй Муҳаммад!) Аз фарзандони Исроил[[Фарзандони Яъқуб писари Исҳоқ писари Иброҳим (дуруди Аллоҳ бар эшон бод).]] бипурс, ки эшонро чанд нишонаҳои равшан (, монанди чӯбдасти Мусо ва пора кардани баҳр, соягии сафедабр ва фуруд овардани тарангабин ва бедона) додем (, ки чӣ гуна ин неъматҳоро носипосӣ карданд ва қадрашонро нашинохтанд). Ва ҳар кӣ неъмати Аллоҳ(-Ислом)-ро пас аз он ки ба ӯ расида аст (ба куфр) табдил кунад, пас, ҳароина, Аллоҳ сахтазобкунанда аст.

   2:211

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)