Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 204

1. وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ

   Аз мардумон касе ҳаст[[Монанди Ахнас писари Шариқи сақафӣ ки аз мунофиқон буд. *Дар оятҳои қуръонӣ ибрат ба сабаби нузул нест, балки ба умуми лафз аст, зеро ояте ки дар шаъни нафаре фуруд ояд, баъд аз он ом мешавад ва ҳамаро дар бар мегирад, чунончи инҷо Ахнас писари Шариқ мисоли баде барои касест, ки ин сифатҳоро дорад ва Суҳайб мисоли нек барои ҳар касест, ки ин сифатҳои сутударо дорад. ]] , ки Исломро ошкор мекунад ва куфру нифоқро дар дил пинҳон медорад ва (чарбзабониву) сухани (дилфиреби) ӯ дар зиндагони дунё туро ба шигифт меорад (ва хушат меояд) ва ӯ бар ончӣ дар дил дорад, Аллоҳро гувоҳ меорад (ва савганд ёд мекунад, ки ӯ муъмин аст ва туро дӯст медорад) ва ҳол он ки ӯ (дар ноҳақ ва дар душмании ту ва пайравони ту) сахттарин ситезандагон аст (, зеро суханонаш дурӯғ ва кирдораш бад ва эътиқодаш вайрон ва корҳояш зиштанд).

   2:204

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)