Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 191

1. وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ ۚ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقَاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ ۖ فَإِنْ قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ ۗ كَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ

   Ва эшонро (, яъне мушриконро ҳар гоҳе ва) ҳар куҷое ки биёбед бикушедашон ва эшонро (аз зодгоҳашон Макка) берун кунед, ҳамчуноне ки шуморо (аз зодгоҳатон) берун карданд (ва аз зодбум шуморо овора сохтанд). Ошӯб (-и ширки кофирон ва озмоиши муъминон дар динашон ва таъзибашон барои баргардондани эшон ба сӯи ширк) аз куштан (-и муъминон) сахттар (ва бузургтар) аст. Ва наздики масҷиди Ҳаром (-Макка) бо эшон корзор макунед, то ин ки (нахуст эшон оғоз кунанд ва) бо шумо биҷанганд (, зеро оғозкунанда ситамгортар аст). Пас агар (дар Макка) бо шумо ҷангиданд (ва ҷангро онҳо сар карданд ва ҳурмати Маккаро шикастанд) эшонро бикушед! Подоши кофирон ҳамчунин аст (, ки кушта шаванд ва аз зодгоҳашон берун карда шаванд).

   2:191

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)