Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 180

1. كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ

   (Эй муъминон!) Бароятон васият лозим карда шуд[[Васият барои падару модар ва хешовандони меросхӯр бо ояти мерос дар ояти 11 сураи Нисо бекор гашта аст, вале дар ҳаққи хешовандоне ки мерос намебаранд, ҳукми истиҳбоб дорад.]], ҳангоме ки ба касе аз шумо марг[[Сабабҳои марг, чун беморӣ ва пирӣ ва ғайра.]] фаро расад, агар дороӣ (-и фаровон) вогузорад, бар падару модар ва наздикон ба некӯӣ (ва адл) васият кунад! Ин кор бар парҳезгорон воҷиб аст (то ин ки васият аз сеяки он дороӣ бештар набошад, на ин ки ба дороён васият кунаду тангдастонро бигузорад).

   2:180

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)