Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 138

1. صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ

   (Кеши яктопарастӣ ва яктогироии Иброҳим ранги Аллоҳ аст, ки Аллоҳ бо он дилҳои муъминони мухлисро омехта ва рангразӣ кардааст, ки он ранг аз дилҳояшон ҳеҷ зудуда нагардад, пас) ранг (-у оин)-и Аллоҳро пайравӣ кунед (ва оини ӯро ба зоҳиру ботин бипазиред ва шариаташро ба пуррагӣ риоя намоед) ва кадом (ранг) аз ранг (-у оини) Аллоҳ беҳтар аст? [Ҳеҷ ранге аз рангу оини Аллоҳ беҳтар нест. Ҳар гоҳ рангу оини Аллоҳ ошкору ниҳон муъминонро даромезад, эшонро бо ин сифатҳо ороста мекунад: Имон ба Аллоҳи якто, дӯст доштани ӯ ва аз ӯ тарсидан ва умедвори меҳрубонии ӯ будан, кирдори нек, хӯйҳои сутуда, сабр, қаноат, сипосгузорӣ, бурдборӣ, покдоманӣ, далерӣ, ростгӯӣ, накӯкорӣ ва ғайра.] Ва мо ӯро (ба яктогӣ ва ягонагӣ) парастандагонем (ва ба ӯ касеро ҳамто намегирем).

   2:138

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)