Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 116

1. وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ۗ سُبْحَانَهُ ۖ بَلْ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ

   Ва (ҷуҳудону насоро ва мушрикон) гуфтанд, ки Аллоҳ (Азизу Исо ва фариштагонро) фарзанд гирифта аст. Ӯ (аз ин айб ва сифатҳои нақс) пок аст (, ки аз бандагонаш касеро барои худ писар гирад. На чунин аст, ки эшон бар Аллоҳ дурӯғ мебанданд), балки ончӣ дар осмонҳо ва замин аст, ӯрост (ва ӯ дар бузургӣ ва тавоноӣ монанду ҳамто ва шарик надорад ва низ ӯ ҳамсаре нагирифта аст, пас чӣ гуна аз ӯ фарзанд хоҳад буд ва ҳама офаридагон бандагони ӯянд ва ӯ офаридгору рӯзидиҳанда ва миронандаву зиндагардонандаи эшон аст). Ҳамагон (дар осмонҳову замин) фармонбардори ӯянд.

   2:116

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)