Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 114

1. وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَا ۚ أُولَٰئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ ۚ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ

   Ва кист ситамгортар аз касе ки (монанди Батлимус[[Птоломей.]] подшоҳи Рум ва Бухтанасри бобилӣ) намозгоҳҳои Аллоҳро боздошт, ки дар онҳо номи ӯ (дар намозҳо ва тасбиҳҳо) ёд шавад ва эшон дар вайронии онҳо кӯшиданд. [Монанди насоро, ки бо сарварии Батлимус Байтулмуқаддасро вайрон карданд ва низ монанди мушрикон ки соли Ҳудайбия пайғамбарро аз ҳаҷ ва даромадани Масҷиди Ҳаром манъ намуданд.] (Агар битавонед, ки эшонро аз даромадани масҷидҳо боздоред, пас эшонро боздоред, зеро) ин гурӯҳро намесазад, ки эшон ба масҷидҳо дароянд, магар ки тарсон бошанд. (Ба сабаби ширк ва парастидани бутҳо ва ёрихоҳӣ аз ғайри Аллоҳ) эшонро дар гетӣ (хорӣ ва) шармандагӣ (ва қатлу асирӣ ва ғуломию ҷизя) аст. Ва эшонро дар охират азоби бузург (-и оташи дӯзах) бошад.

   2:114

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)