Мусҳаф, саҳифа 23

1. الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ ۖ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

   Касоне ки эшонро китоб додем (, яъне ҷуҳудон ва насоро, азбаски васфи Муҳаммадро дар китобҳояшон дармеёбанд), ӯро мешиносанд, чунонки фарзандони хешро мешиносанд. Ва ҳароина, гурӯҳе аз эшон ин ростро (аз хусуси васфи Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод)) пинҳон медоранд (ва ба ӯ имон намеоваранд ва пайравияш намекунанд), ҳол онки эшон медонанд (, ки ӯ ҳақ аст).

   2:146

2. الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ ۖ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

   (Эй Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод),) рост (-и собити шоистаи пайравӣ) ҳамон аст, ки аз Парвардигори ту (омада) аст, пас (дар таҳаввули Каъба) ҳаргиз аз шаковарандагон мабош!

   2:147

3. وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا ۖ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ ۚ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

   Ва ҳар кадомеро (аз аҳли дин) ҷонибе (ва қиблае) аст, ки ӯ рӯй ба сӯи он оварда аст. Пас (эй муъминон,) ба сӯи некиҳо (ва кирдорҳои шоиставу писандидаву фармонбариҳо, чун фароиз ва нофилаҳо, монанди намоз, рӯза ва ҳаҷу умраву ҷиҳод шитоб ва) пешдастӣ кунед! Ҳар куҷо ки бошед (, хоҳ дар жарфои замин ва хоҳ дар қуллаи кӯҳҳои осмонхарош) Аллоҳ шуморо (рӯзи растохез) ҳамагӣ (гирд) меоварад (ва подош ва ё кайфари кирдори шуморо медиҳад) , ҳароина, Аллоҳ бар ҳама чиз тавоност[[Нигаред, «Саҳиҳ»-и Бухорӣ; 4492.]](ва тавонад, ки шуморо барои шумор гирд оварад, агарчӣ ҷисму андомҳои шумо пӯсида ва устухонҳоятон дар ҳам пошида бошад).

   2:148

4. وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۖ وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

   Ва ҳар ҷо ки (ба сафар) берун рафтӣ, (дар намозҳоят) рӯи худро ҷониби Масҷиди Ҳаром бигардон! Ва ҳароина, вай рост аз ҷониби Парвардигори туст. Ва Аллоҳ аз ончӣ ки мекунед, ноогоҳ нест.

   2:149

5. وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي وَلِأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

   Ва ҳар ҷо ки берун рафтӣ, пас (дар намозҳо) рӯи худро ҷониби масҷиди Ҳаром бигардон! Ва ҳар куҷо ки бошед (дар намозҳои худ) рӯйҳои худро бад-он ҷониб бигардонед, то ки мардумон(-и ҷуҳуд ва мушрик)-ро бар шумо далил набошад (, ки забон бар муҷодалаи шумо кушоянд ва чун ҷуҳудон гӯянд, ки чаро аз дини мо безор асту қиблаи моро пайравӣ мекунад ва ё мушрикон гӯянд, ки Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) давои дини Иброҳим мекунаду қиблаашро мухолифат мекунад), магар касонеро ки аз миёни эшон ситам намуданд (ва гуфтанд, ки Муҳаммад рӯй ба сӯи Каъба барои он меоварад, ки ӯ ба дини ниёгонаш иштиёқ ва майл дорад ва наздик аст, ки ба он бигардад). Пас (бар қиблаатон побарҷо бошед ва) аз (муҷодилаи ботили) эшон матарсед ва аз ман (бо фармонбардории амрҳоям) битарсед ва то неъмати хешро (бо раҳнамунӣ ба сӯи қиблаи Иброҳим ва бо омӯзондани дониши динатон) бар шумо пурра гардонам ва бошад ки роҳ(-и рост ро) биёбед.

   2:150

6. كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ

   Чунонки ба сӯи шумо аз миёни шумо фиристодае фиристодем, ки бар шумо оятҳои моро мехонад ва шуморо (аз ширку куфру маъсиятҳо ва хӯйҳои нописандида) пок месозад ва шуморо китоб (-и Қуръон) ва дониш (-и суннат ва фиқҳу аҳкоми динро) меомӯзад ва ба шумо ончиро меомӯзад, ки (пеш аз ин) намедонистед.

   2:151

7. فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ

   Пас маро (бо тоат) сипос гузоред ва (бо маъсиятҳо) носипосӣ маварзед (ва маро фаромӯш макунед)!

   2:152

8. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ

   Эй касоне ки имон овардед (дар корҳои дунёву охират, ҳангоми тоат ва сахтиҳову мусибат ва балоҳо) ба шикебоӣ ва намоз ёрӣ ҷӯед, ҳароина, Аллоҳ (бо донишу тавоноии худ) ҳамроҳи шикебоён аст (ва эшонро ёрмандиву дастгирӣ мекунад, зеро эшон дар тоати Аллоҳ ва мусибатҳо ва дар тарки маъсиятҳои ӯ шикебоӣ намуданд).

   2:153

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)