Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 167

1. وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّءُوا مِنَّا ۗ كَذَٰلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ ۖ وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ

   Ва касоне ки пайравии эшон карданд, гӯянд: Агар моро (ба зиндагии ҷаҳон) бозгаште дигар бошад, мо аз парастиши эшон (ки моро гумроҳ карданд,) безор мешавем, чунонки (имрӯз) аз мо безор шуданд (ва Аллоҳро якто ва ягона мепарастем. Эшон дурӯғ мегӯянд ва агар бори дигар ба ҷаҳон бозгарданд боз ба сӯи ончӣ манъ шудаанд бозгарданд). Ҳамчунин Аллоҳ кирдорҳои (бади) эшонро бар эшон пушаймониҳо нишон медиҳад (, то андӯҳу ғаму дард ва азоби эшон афзунтар гардад) ва эшон (пас аз даромаданашон) аз оташ (-и дӯзах) берунояндагон нестанд.

   2:167

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)