Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 159

1. إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَىٰ مِنْ بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ ۙ أُولَٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ

   Ҳароина, (донишмандони ҷуҳудон ва насоро) онон ки ончиро пинҳон медоранд, ки мо аз суханони равшан (аз хусуси сифатҳои Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) ва дигар ҳукмҳо, монанди сангсор кардани зиногар) ва раҳнамунӣ фуруд овардем, пас аз он ки мо онро дар китоб (-и ТавротуИнҷил) барои мардумон равшан намудем, он гурӯҳ эшонро Аллоҳ нафрин мехонад (ва аз раҳмати худ дур меронад) ва эшонро нафринкунандагон (, монанди фариштагону муъминон ва ҷонварони замин) нафрин мехонанд.

   2:159

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)