Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 145

1. وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَا تَبِعُوا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَا أَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ ۚ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ

   Ва агар (барои сидқи худ дар дигаршавии қибла) пеши аҳли китоб ҳар нишонае (ё мӯъҷиза ва ё далеле) биёварӣ, (аз якравӣ ва саркашӣ) ҳаргиз қиблаи туро пайравӣ накунанд (ва ба сӯи қиблаи ту намоз нагузоранд) ва ту пайравикунандаи қиблаи эшон нестӣ ва бархе аз эшон пайравикунандаи қиблаи бархеи дигар нестанд (ва ҷуҳудон қиблаи тарсоёнро пайравӣ накунанд ва тврсоён низ қиблаи ҷуҳудонро пайравӣ накунанд). Ва агар пас аз он ки (аз ҷониби Аллоҳ) ба сӯи ту дониш омада аст, хоҳишҳои (раҳгумкунандаи) эшонро (, ки туро ба сӯи он мехонанд) пайравӣ кунӣ, ҳароина, онгоҳ ту аз ситамгоронӣ.

   2:145

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)