Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 134

1. تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

   Он гурӯҳ (, монанди Иброҳиму Яъқуб ва фарзандонашон ва накӯкорон) ки даргузаштанд ва (савоби) ончӣ кардаанд, эшонрост ва (савоби) ончӣ кардед, шуморост ва шумо аз ончӣ эшон мекарданд, бозпурсида нахоҳед шуд (ва ҳар яке аз кирдори худ пурсида мешавад ва шуморо ҷуз имон ва парҳезгорӣ чизе суд надиҳад).

   2:134

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)