Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 120

1. وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ ۗ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ

   Ва ҳаргиз ҷуҳудон ва тарсоён аз ту хушнуд нагарданд то ин ки кеши эшонро пайравӣ кунӣ. (Эй Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод), ба эшон) бигӯ: Ҳароина, раҳнамунӣ, раҳнамунии Аллоҳ аст (, ки бо китобаш ба сӯи Ислому биҳишт роҳ менамояд, на дини ҷуҳудӣ ва масеҳӣ. Ва ҷуз ӯ роҳҳои дигар паймудан гумроҳӣ аст). Ва агар пас аз ин ки ба сӯи ту дониш омада аст, орзуҳои (ботили) эшонро (ки туро ба сӯи он мехонанд) пайравӣ кунӣ туро аз (азоби) Аллоҳ ҳеҷ дӯст (-и нигаҳдоранда) ва ёваре (боздоранда) набошад.

   2:120

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)