Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 108

1. أَمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَسْأَلُوا رَسُولَكُمْ كَمَا سُئِلَ مُوسَىٰ مِنْ قَبْلُ ۗ وَمَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ

   (Эй мусалмонон!) Оё мехоҳед, ки пайғамбари худро пурсиш кунед, чуноне ки пеш аз ин Мусо пурсида шуд (, ки то Аллоҳро ошкоро набинем, ба ту бовар накунем, зеро шояд дар бораи тафсилоти чизе пурсед ва он ҳалол буда ва ба сабаби он пурсиш ҳаром гардад). Ва ҳар кӣ куфрро ба (ивази) имон биситонад (ва табдил кунад), пас, ба дурустӣ, роҳи миёнаро (-роҳи ростро) гум карда аст (ва ба роҳи нодонӣ ва гумроҳӣ даромада аст).

   2:108

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)