Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 105

1. مَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

   Ононе ки (аз аҳли китоб) куфр варзиданд ва на мушрикон (-и араб аз ҳасаду душманӣ) дӯст намедоранд, ки бар шумо аз Парвардигоратон некие фуруд оварда шавад. Ва Аллоҳ ба меҳрубонии худ (аз миёни бандагонаш) ҳар киро хоҳад (ба эҳсон ва фазлу бартарӣ ба пайғамбариву ваҳй ва бо шариати томми комил) махсус мегардонад. Ва Аллоҳ дорандаи бартарии бузург аст (, ки ба сӯи шумо Муҳаммадро (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) ба пайғамбарӣ фиристод, то шуморо Қуръону ҳикмат биомӯзад ва шуморо аз нопокиҳои ширку куфру ахлоқи нописанд, бо оини яктопарастӣ ва имону ахлоқи писандида ва некӯ пок созад).

   2:105

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)