Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 93

1. وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَاسْمَعُوا ۖ قَالُوا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَأُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۚ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمَانُكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

   (Ёд оред,) чун паймони шуморо (бар татбиқи аҳкоми Таврот) гирифтем ва (чун паймонро напазируфтед, кӯҳи) Турро бар фарози шумо бардоштем (ва гуфтем, ки) ончиро ба шумо додем ба нерӯ бигиред ва (ин фармудаҳоро ба гӯши қабул) бишунавед! Гуфтанд: «(Суханатро) шунидем ва (фармудаатро) нофармонӣ кардем». Ва (ба сабаби куфрашон) бо дилҳояшон (дӯстдории) гӯсоларо нӯшиданд (ва дӯстдории гӯсола ба дилҳояшон даромад ва омезиш ёфт). Бигӯ, зишт аст, ончӣ шуморо имонатон (ба гӯсолапарастӣ) мефармояд, агар (чуноне даъво мекунед) муъминон ҳастед (, зеро имон касеро ба парастиши гӯсола ва ширк намегуморад, балки ӯро ба некӯкорӣ фармон медиҳад).

   2:93

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)