Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 83

1. وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مُعْرِضُونَ

   Ва (ёд оред) чун паймони фарзандони Исроилро гирифтем, ки ҷуз Аллоҳро напарастед (ва ба Аллоҳ ҳамто наёваред) ва ба падару модар некӯӣ кунед ва ба хешовандон ва ятимон (-и бепадару модар) ва бечорагон (, ки касби маош натавонанд, некӯӣ кунед) ва ба мардумон сухани (нарм ва) хуш бигӯед (ва эшонро дониш омӯзонед ва ба некӯӣ фармоиш кунед ва аз бадӣ ва нописандиҳо эшонро боздоред ва эшонро салом кунед ва дар муомила кушодарӯ ва хандон бошед) ва намозро ба по доред ва закотро бипардозед, боз (пас аз донистани паймон қасдан аз риояи паймон) пушт гардонидед, магар андаке аз шумо (ки дар паймон устувор монданд) ва шумо рӯгардон будед.

   2:83

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)