Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 79

1. فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَٰذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ

   Пас вой (бар он аҳбори ҷуҳудон ва) бар он касоне ки бо дастҳои хеш китоб (-и Таврот)-ро менависанд, боз мегӯянд, ки ин (суханҳои навишта) аз наздики Аллоҳ аст, то ба ивази он баҳои андак (-и ҷаҳониро) бихаранд. Пас вой бар эшон ба сабаби ончӣ дастҳои эшон (аз дурӯғу бӯҳтон дар таҳрифи Таврот) навиштаанд ва вой бар эшон ба сабаби ончӣ (аз ҳаром ва ришваву пора) ба даст меоваранд. (нигаред; «Саҳиҳ»-и Бухорӣ; с. 54)

   2:79

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)