Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 74

1. ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً ۚ وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهَارُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاءُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

   Боз пас аз (дидани) ин (муъҷизаи зиндагардонии мурда) дилҳои шумо (аз пазируфтани сухани ҳақ) сахт шуд (ки панду андарз дар он ҳеҷ кора накунад) пас онҳо монанди санганд балки дар сахтӣ аз вай сахттаранд (зеро сухани ҳақро нашунаванду напазиранд ва тарс аз Аллоҳ ва ба бандагони ӯ меҳрубонию лутф надоранд). Ва ҳароина, аз сангҳост ончӣ ки аз вай рӯдҳо равон мешаванд. Ва ҳароина, аз сангҳост, ки чун шикофта мегарданд аз онҳо об берун меояд. Ва ҳароина, аз он аст ончӣ аз бими Аллоҳ (аз баландии кӯҳҳо ба поин) фуруд меояд (аммо дилҳои сангини шумо ҳеҷ нарм намешаванд). Ва Аллоҳ аз ончӣ (аз гуноҳҳо) мекунед ноогоҳ нест (, балки ҳама чизро медонад, вале кайфари шуморо барои растохез гузошта аст).

   2:74

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)