Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 34

1. وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ

   Ва (эй пайғамбар, ёд кун,) чун (Одамро аз гил бо дастони хеш офаридем ва дурустандомаш кардем ва равонро дар колбади ӯ дамидем ва) ба фариштагон фармудем, ки Одамро саҷда (-и такрим ва бузургдошт) кунед, пас (ҳамагон Одамро) саҷда карданд[[Саҷдаи фариштагон назди Одам саҷдаи такрим аст, на саҷда барои парастиши ӯ ва ин саҷда дар шариати умматҳои пешина вуҷуд дошта аст, аммо дар шариати Ислом насх ва бекор гаштааст.]], магар Иблис[[Иблис аз навъи ҷин аст ва ҳаргиз фаришта набуда аст.]] (ки аз ҳасад ва такаббур пеши Одам саҷда карданро) напазируфт ва (аз фармони Аллоҳ) саркашӣ намуд (ва гуфт, ки ман аз ӯ беҳтар ва тавонотар ва бузургсолтарам, чун маро аз оташ ва ӯро аз гил офаридӣ) ва (бо ин кораш) аз кофирон (ва аз рондагони дарбори илоҳӣ ва аз хоршудагон) гашт.

   2:34

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)