Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 182

1. فَمَنْ خَافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

   Пас ҳар кӣ аз васияткунанда (дар васияташ хатое ё каҷравие ё) ситаме ё гуноҳе дарёбад, пас миёни эшон (- миёни васияткунанда ва васиятшаванда) оштӣ андозад (ва васияткунандаро ба адл панд диҳад то ба ҳақ баргардад), онгоҳ ӯро (дар ин кор) гуноҳе набошад. Ҳароина, Аллоҳ омурзандаи меҳрубон аст.

   2:182

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)