Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 156

1. الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

   Он касонеро (мужда бидеҳ,) ки чун бад-эшон сахтӣ (ва ё бало ва ё андӯҳе) бирасад, гӯянд: Мо аз они Аллоҳем (ва бандагону милки ӯем, ӯ ҳарчӣ хоҳад, бо мо мекунад ва мо ба ҳукмҳои ӯ гардан ниҳодаем ва ба қазову қадари ӯ розием) ва ҳароина, мо (пас аз марг) ба сӯи ӯ бозгардондаем (ва ӯ моро подош мекунад ва медонем, ки заррае аз кирдори неку бади мо назди ӯ кам намешавад).

   2:156

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)