Мусҳаф, саҳифа 604

1. قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

   112:1

2. اللَّهُ الصَّمَدُ

   112:2

3. لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ

   112:3

4. وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ

   112:4

5. قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ

   113:1

6. مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ

   113:2

7. وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

   113:3

8. وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ

   113:4

9. وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

   113:5

10. قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

    Бигӯ, ба Парвардигори мардумон паноҳ мебарам.

    114:1

11. مَلِكِ النَّاسِ

    Ба Подшоҳи фармонравои мардумон.

    114:2

12. إِلَٰهِ النَّاسِ

    Ба Маъбуди (шоистаи парастиши) мардумон.

    114:3

13. مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ

    Аз бадии (шайтони) васвасакунандаи бозпасраванда (-и ниҳоншаванда, ки дар дилҳо андешаи бад афганад, яъне аз бадии шайтоне, ки ба одамизода гумошта шудааст ва чун ӯ аз ёди Худо ғофил шавад васваса кунад ва бадкориро дар назараш оро диҳад, аммо чун Худовандро ёд кунад шайтон пинҳон гардад),

    114:4

14. الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

    (аз бадии ҳамон шайтоне), ки (дар рагҳои хунгард ҷой гирифта,) дар синаҳои мардум андешаи бад меафганад (-у васваса мекунад).

    114:5

15. مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ

    (Хоҳ) аз миёни (шайтонҳои) ҷинниён бошад ва (хоҳ) аз миёни (шайтонҳои) мардумон.

    114:6

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)