Сура 35 Фотир (Офаринанда), оят 9
-
وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَىٰ بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ النُّشُورُ
Тарҷума бо калимаҳо
- وَٱللَّهُ
- И Аллах –
- ٱلَّذِىٓ
- Тот, Который
- أَرْسَلَ
- посылает
- ٱلرِّيَٰحَ
- ветры,
- فَتُثِيرُ
- и затем поднимают они
- سَحَابًا
- облака,
- فَسُقْنَٰهُ
- и затем Мы гоним их
- إِلَىٰ
- на
- بَلَدٍ
- место
- مَّيِّتٍ
- безжизненное,
- فَأَحْيَيْنَا
- и оживляем Мы
- بِهِ
- этим
- ٱلْأَرْضَ
- землю
- بَعْدَ
- после
- مَوْتِهَا
- её безжизненности.
- كَذَٰلِكَ
- Таким же образом
- ٱلنُّشُورُ
- (произойдет) воскрешение.
Аллоҳ таоло аст, ки бодҳоро равон мекунад ва [онҳо низ] абреро бармеангезанд; сипас Мо он [абр]-ро ба сӯйи сарзамине [хушк ва] мурда мефиристем ва ба [василаи] он заминро – пас аз хушкӣ ва хазонаш–зинда мекунем. Барангехтан [-и мурдагон аз қабрҳо низ] чунин аст
35:9
Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»