Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 72 – 73

1. وَإِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادَّارَأْتُمْ فِيهَا ۖ وَاللَّهُ مُخْرِجٌ مَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ

   Ва (ёд кунед,) чун шахсеро (барои гирифтани мерос) куштед ва дар бораи ӯ бо якдигар низоъ кардед (ва кашмакашу ихтилоф барангехтед ва ҳар яке дигареро дар куштани ӯ гунаҳгор мекард). Ва Аллоҳ беруноранда аст он чиро, ки (дар бораи кушандаи он аз ҳоким) пинҳон мекардед.

   2:72

2. فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا ۚ كَذَٰلِكَ يُحْيِي اللَّهُ الْمَوْتَىٰ وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

   Пас фармудем он(кушта)-ро бо баъзе андоми он (гов) бизанед (пас он кушта зинда гашт ва гуфт, ки маро бародарзодаам барои зери даст кардани мерос куштааст ва баъд аз гуфтани ин суханҳо бимурд ва бародарзодааш аз мерос бебаҳра гашт ва ба қасос кушта шуд). Ҳамчунин Аллоҳ мурдагонро зинда мегардонад ва ба шумо нишонаҳои худро (ва далелҳои тавоноии хешро) менамояд то бошад биандешед (ва бидонед, ки Аллоҳ бар ҳама чиз тавоност).

   2:73

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)