Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 23 – 24

1. وَإِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

   Ва агар шумо дар гумон ҳастед аз ончи (аз Қуръон) бар бандаи худ (Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод)) фуруд овардем, пас монанди он (Қуръон дар фасоҳату балоғат) як сурае биёваред ва гувоҳон(-у ёрон)-и хешро ба ҷуз Аллоҳ бихонед (то шуморо дар ин кор ёрӣ кунанд), агар ростгӯ ҳастед (, ки ин Қуръон бофта аст ва ё аз ҷониби Аллоҳ нест).

   2:23

2. فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ

   Пас агар (монанди он сурае овардан натавонистед ва ин корро) накардед ва ҳаргиз натавонед кардан, пас (ҷони худро бо имон овардан ба ваҳйи илоҳӣ бираҳонед ва) аз оташе бипарҳезед, ки оташафрӯзи он мардумон ва сангҳо (-и бадбӯй ва гугирду бутҳо) бошанд, ки барои кофирон омода гашта аст.

   2:24

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)