Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 161 – 162

1. إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَٰئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

   Ҳароина, онон ки (ба Аллоҳ ва ба пайғамбаронаш) куфр варзиданд ва (эшон бе он ки тавба кунанд, кофир) мурданд он гурӯҳ (дар ҷаҳону охират) нафрини Аллоҳ ва фариштагону мардумон ҳама бар эшон аст.

   2:161

2. خَالِدِينَ فِيهَا ۖ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ

   Дар он оташ ҳамеша бошанд, азоб аз эшон (ба андозаи мижа задане) сабук нагардад ва на эшон (даме аз он азоб) мӯҳлат дода шаванд (, то тавба кунанд ва ё маъзарат хоҳанд).

   2:162

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)