Сура 2 Ал-Бақара (Гов), оят 106 – 107

1. مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْهَا أَوْ مِثْلِهَا ۗ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

   [Кофирон гуфтанд, ки Муҳаммад (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) имрӯз ёронашро коре мефармояд ва пагоҳ аз он бозмедорад, онгоҳ Аллоҳ дар посухи эшон фармуд:] Ҳар (ҳукми) оятеро бекор кунем ва ё онро (аз дили мардумон ва аз ёди эшон бизудоем ва) фаромӯш гардонем, (барои шумо судмандтар ва) беҳтар аз вай ё монанди вай меоварем. Оё надонистӣ, ки Аллоҳ бар ҳама чиз тавоност?

   2:106

2. أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ

   Оё надонистӣ, ки подшоҳии осмонҳову замин Аллоҳрост (ва ҳар чиро хоҳад, ҳалол созад ва ҳар чиро хоҳад, ҳаром гардонад ва ҳар ҳукмеро хоҳад, насх кунад ва ҳар чиро хоҳад барҷо гузорад ва мефармояд ва ё манъ мекунад ва ҳар киро хоҳад бадбахт менамояд ва ҳар киро хоҳад хушбахт месозад) ва шуморо ба ҷуз Аллоҳ ҳеҷ дӯстдор ва ёридиҳандае нест (, то шуморо ҳифз кунад ва ё азобашро аз шумо нигоҳ дорад).

   2:107

Тарҷума: Фирдавсии Нуралиён (дар ҳоли тарҷума ва таҳрир)