Сура 96 Ал-Алақ (Хунлахта), оят 14 – 18

  1. أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ

    Оё намедонад, ки бе тардид, Аллоҳ таоло [ҳама аъмолашро] мебинад?

    96:14
  2. كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ

    Чунин нест [ки ӯ гумон мекунад]; агар боз наояд [ва даст аз шарорат барнадорад], ҳатман, мӯйи пешониашро ба сахтӣ хоҳем гирифт [ва ба сӯйи дузах хоҳем кашонид]

    96:15
  3. نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ

    Мӯйи пешонии [ҳамон] дурӯғгӯи хатокорро

    96:16
  4. فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ

    Пас, бояд ҳаммаҷлисонашро [ба кумак] бихонад

    96:17
  5. سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ

    Мо [низ] оташбонони [дузах]-ро фаро хоҳем хонд

    96:18

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»