Сура 96 Ал-Алақ (Хунлахта), оят 14 – 18
-
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ
Оё намедонад, ки бе тардид, Аллоҳ таоло [ҳама аъмолашро] мебинад?
96:14 -
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ
Чунин нест [ки ӯ гумон мекунад]; агар боз наояд [ва даст аз шарорат барнадорад], ҳатман, мӯйи пешониашро ба сахтӣ хоҳем гирифт [ва ба сӯйи дузах хоҳем кашонид]
96:15 -
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
Мӯйи пешонии [ҳамон] дурӯғгӯи хатокорро
96:16 -
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ
Пас, бояд ҳаммаҷлисонашро [ба кумак] бихонад
96:17 -
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ
Мо [низ] оташбонони [дузах]-ро фаро хоҳем хонд
96:18
Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»