Сура 90 Ал-Балад (Шаҳр), оят 1 – 20
-
لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ
Савганд ба ин шаҳр [Макка]
90:1 -
وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ
Ва ту дар ин шаҳр сокинӣ [ва ҷанг дар ин шаҳр барои ту ҳалол аст]
90:2 -
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
Ва савганд ба падар [Одам] ва фарзандонаш
90:3 -
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ
Яқинан, инсонро дар ранҷ офаридем
90:4 -
أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
Оё ӯ гумон мекунад, ҳеҷ кас бар [муҷозоти] вай тавоно нест?
90:5 -
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا
Мегӯяд: «[Ба хотири инфоқ] Моли зиёдеро табоҳ кардаам»
90:6 -
أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ
Оё мепиндорад, ки ҳеҷ кас ӯро надидааст?
90:7 -
أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ
Оё барои ӯ ду чашм қарор надодем?
90:8 -
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ
Ва як забон ва ду лаб?
90:9 -
وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ
Ва ӯро ба ду роҳ [хайр ва шар] роҳнамоӣ кардем
90:10 -
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ
Пас, ба гардана [и сахт] қадам нагузошт [ва наомад]
90:11 -
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ
Ва ту чи медонӣ, ки гардана [-и сахт] чист?
90:12 -
فَكُّ رَقَبَةٍ
Озод кардани барда аст
90:13 -
أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ
Итъом дар рӯзи қаҳтӣ [ва гуруснагӣ]
90:14 -
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ
[Хоҳ] Ятиме аз хешовандон [бошад]
90:15 -
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ
Ё мустаманде хокнишин
90:16 -
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ
Он гоҳ аз касоне бошад, ки имон овардаанд ва якдигарро ба сабр [бар ибодат ва дурӣ аз гуноҳ] ва меҳрубонӣ [бо бандагон] тавсия намудаанд
90:17 -
أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ
Инон аҳли саодатанд [ки номаи аъмол ба дасти росташон дода мешавад ва аҳли биҳиштанд]
90:18 -
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ
Аммо касоне, ки ба оёти Мо куфр варзиданд, онон аҳли шақоватанд [ки номаи аъмол ба дасти чапашон дода мешавад ва ба дузах мераванд]
90:19 -
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ
Бар онон [аз ҳар сӯ] оташи сарпӯшидае аст [ки роҳи фирор надоранд]
90:20
Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»