Сура 89 Ал-Фаҷр (Сапедаи субҳ), оят 21 – 30

  1. كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

    Ҳаргиз чунин нест [ки шумо гумон мекунед]; ҳангоме ки замин сахт дарҳам кӯбида шавад [ва ҳамвор гардад]

    89:21
  2. وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

    Ва Парвардигорат [барои додрасӣ] биёяд ва [низ] фариштагон саф дар саф [биистанд]

    89:22
  3. وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ

    Ва дар он рӯз ҷаҳаннам оварда шавад, дар он рӯз инсони [кофир] панд мегирад [ва тавба мекунад]; ва [аммо] ин панд гирифтан чи суде барояш дорад?

    89:23
  4. يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

    Вай мегӯяд: «Эй кош, [дар дунё] барои [ин] зиндагиам [чизе аз] пеш фиристода будам!

    89:24
  5. فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ

    Пас, дар он рӯз ҳеҷ кас ҳаммонанди азоби Ӯ [Аллоҳ таоло] азоб намекунад

    89:25
  6. وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

    Ва ҳеҷ кас ҳамчун банд кашидани Ӯ [Аллоҳ таоло] касеро ба банд намекашад

    89:26
  7. يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

    [Аммо ба муъмин нидо мешавад] «Эй рӯҳи оромёфта!

    89:27
  8. ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً

    Ба сӯйи Парвардигорат бозгард, дар ҳоле ки ту [аз подоши Аллоҳ таоло] хушнудӣ ва Ӯ аз [аъмоли] ту хушнуд аст

    89:28
  9. فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

    Пас, дар зумраи бандагони [хосси] Ман даро

    89:29
  10. وَادْخُلِي جَنَّتِي

    Ва ба биҳишти Ман ворид шав»

    89:30

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»