Сура 86 Ат-Ториқ (Он чӣ дар шаб ояд), оят 1 – 17

1. وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ

   Савганд ба осмон ва савганд ба ситораи шабгард

   86:1

2. وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ

   Ва чи медонӣ, ки ситораи шабгард чист?

   86:2

3. النَّجْمُ الثَّاقِبُ

   [Ҳамон] Ситораи фурӯзон аст

   86:3

4. إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ

   Ҳеҷ кас нест магар он ки бар ӯ нигаҳбоне [аз фариштагон гумошта шуда] аст

   86:4

5. فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ

   Инсон бояд бингарад, ки аз чӣ чиз офарида шудааст

   86:5

6. خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ

   Аз як оби ҷаҳанда офарида шудааст

   86:6

7. يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ

   Ки аз миёни [устухони] пушт [-и мард] ва сина [-и зан] берун меояд

   86:7

8. إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ

   Бе гумон, Аллоҳ таоло бар бозгардондани ӯ [пас аз марг] тавоност

   86:8

9. يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ

   Рӯзе, ки розҳо ошкор гардад

   86:9

10. فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ

    [Дар он рӯз] Инсон ҳеҷ тавону ёваре надорад

    86:10

11. وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ

    Савганд ба осмони пурборон

    86:11

12. وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ

    Ва савганд ба замини пуршикоф [ки гиёҳон аз он сар бармеоваранд]

    86:12

13. إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ

    Бе гумон, ин Қуръон сухани ҷудокунандаи ҳақ аз ботил аст

    86:13

14. وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ

    Ва [сухани] ҳазлу беҳуда нест

    86:14

15. إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا

    Онон [кофирон] пайваста ҳила ва найранг мекунанд

    86:15

16. وَأَكِيدُ كَيْدًا

    Ва ман [низ] ҳила [ва тадбир] мекунам

    86:16

17. فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا

    Пас, кофиронро муҳлат деҳ, [ва] андаке раҳояшон кун [то ғарқи гуноҳ бошанд]

    86:17

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»