Сура 79 Ан-Нозиъот (Нозиъот), оят 6 – 14

  1. يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

    Рӯзе, ки [пас аз аввалин дамидан дар сур] замин [ва кӯҳҳо ва ҳама чиз] ба ларза дарояд

    79:6
  2. تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

    [Ва] Дар пайи он [дамидани дувуми ҳашр] биёяд

    79:7
  3. قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

    Дар он рӯз дилҳое сахт музтариб [ва тарсон] аст

    79:8
  4. أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

    Ва чашмҳои онон [аз тарсу шармсорӣ] фуру афтодааст

    79:9
  5. يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

    [Кофирон дар дунё] Мегӯянд: «Оё мо [пас аз марг дубора] ба ҳоли аввали худ бозгардонда мешавем?

    79:10
  6. أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً

    Оё ҳангоме ки устухонҳои пӯсида шудем [ва ба хок табдил гаштем, боз ҳам зинда мешавем]?»

    79:11
  7. قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

    Гӯянд: «[Агар чунин ваъдае дуруст бошад] он гоҳ он бозгаште зиёнбор аст»

    79:12
  8. فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

    Пас он [бозгашт] танҳо бо як бонги боҳайбат аст

    79:13
  9. فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ

    Ва ногаҳон ҳамагӣ бар арсаи замин [-и маҳшар] зоҳир] мешаванд

    79:14

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»