Сура 79 Ан-Нозиъот (Нозиъот), оят 6 – 14
-
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
Рӯзе, ки [пас аз аввалин дамидан дар сур] замин [ва кӯҳҳо ва ҳама чиз] ба ларза дарояд
79:6 -
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
[Ва] Дар пайи он [дамидани дувуми ҳашр] биёяд
79:7 -
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
Дар он рӯз дилҳое сахт музтариб [ва тарсон] аст
79:8 -
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ
Ва чашмҳои онон [аз тарсу шармсорӣ] фуру афтодааст
79:9 -
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ
[Кофирон дар дунё] Мегӯянд: «Оё мо [пас аз марг дубора] ба ҳоли аввали худ бозгардонда мешавем?
79:10 -
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً
Оё ҳангоме ки устухонҳои пӯсида шудем [ва ба хок табдил гаштем, боз ҳам зинда мешавем]?»
79:11 -
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
Гӯянд: «[Агар чунин ваъдае дуруст бошад] он гоҳ он бозгаште зиёнбор аст»
79:12 -
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ
Пас он [бозгашт] танҳо бо як бонги боҳайбат аст
79:13 -
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ
Ва ногаҳон ҳамагӣ бар арсаи замин [-и маҳшар] зоҳир] мешаванд
79:14
Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»