Сура 79 Ан-Нозиъот (Нозиъот), оят 1 – 14

1. وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا

   Савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и кофирон]-ро ба шиддат берун мекашанд

   79:1

2. وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا

   Ва савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и муъминон]-ро ба нармӣ ва осонӣ мегиранд

   79:2

3. وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا

   Ва савганд ба фариштагоне, ки [ба амри Аллоҳ таоло аз осмон ба сӯйи замин] шиноваранд

   79:3

4. فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا

   Ва савганд ба фариштагоне, ки [дар иҷрои авомири илоҳӣ] бар якдигар сабқат мегиранд

   79:4

5. فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا

   Ва савганд ба фариштагоне [ки ба амри илоҳӣ] корҳоро тадбир мекунанд

   79:5

6. يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

   Рӯзе, ки [пас аз аввалин дамидан дар сур] замин [ва кӯҳҳо ва ҳама чиз] ба ларза дарояд

   79:6

7. تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

   [Ва] Дар пайи он [дамидани дувуми ҳашр] биёяд

   79:7

8. قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

   Дар он рӯз дилҳое сахт музтариб [ва тарсон] аст

   79:8

9. أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

   Ва чашмҳои онон [аз тарсу шармсорӣ] фуру афтодааст

   79:9

10. يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

    [Кофирон дар дунё] Мегӯянд: «Оё мо [пас аз марг дубора] ба ҳоли аввали худ бозгардонда мешавем?

    79:10

11. أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً

    Оё ҳангоме ки устухонҳои пӯсида шудем [ва ба хок табдил гаштем, боз ҳам зинда мешавем]?»

    79:11

12. قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

    Гӯянд: «[Агар чунин ваъдае дуруст бошад] он гоҳ он бозгаште зиёнбор аст»

    79:12

13. فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

    Пас он [бозгашт] танҳо бо як бонги боҳайбат аст

    79:13

14. فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ

    Ва ногаҳон ҳамагӣ бар арсаи замин [-и маҳшар] зоҳир] мешаванд

    79:14

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»